De Atelierreeks Take Care! staat in het teken van onzichtbare zorg als sociaal-ruimtelijke opdracht. We bouwen verder op de vraag van voormalig bouwmeester Peter Swinnen en voormalig minister van Welzijn Jo Vandeurzen bij de oprichting van de pilootprojecten Onzichtbare Zorg in 2012 hoe we zorg vorm kunnen geven als “zorg die werkelijk geïntegreerd is in het maatschappelijke en stedelijke leven, een zorg ingebed in het dagelijks bestaan, normaal en vanzelfsprekend”. De nood aan een zorgzame leefomgeving wordt steeds urgenter: denk maar aan de toenemende vergrijzing en migratie, of de actuele fenomenen van vereenzaming, burn-outs en depressies. Zorg wordt daarom benaderd vanuit een zo breed mogelijke definitie van cure, care en support: van de toegankelijkheid van eerstelijnszorg tot de volwaardige participatie en inclusie van kwetsbare mensen in de samenleving. Hoe kunnen we die heel uiteenlopende zorgvragen integreren in onze samenleving vanuit een sociaal-ruimtelijke benadering?

De vijfdelige Atelierreeks vertrekt van een historische duiding van de heersende denkkaders rond zorg en focust op de twee grote evoluties in de zorg van de laatste jaren: vermaatschappelijking van de zorg en de evolutie naar persoonsvolgende financiering. Beide evoluties tonen aan dat er steeds meer nadruk komt te liggen op zelfstandigheid en participatie van de zorgvrager in de samenleving. Zorg kan niet louter worden opgenomen door de professionele zorgwereld, maar vraagt een gecoördineerd samenspel tussen formele en informele zorg, tussen zorg opgenomen door artsen en sociaal werkers, maar evengoed door architecten, buurtnetwerken en lokale besturen. Verantwoordelijkheden worden niet afgeschoven, maar gedeeld. 

Als we die zorgvragen op een ‘normale en vanzelfsprekende manier’ in onze samenleving willen integreren, moeten we ons afvragen wat de randvoorwaarden en kansen hierbij zijn, en wat de verantwoordelijkheden van de verschillende spelers zijn. De manier waarop momenteel zowel de institutionele zorg als onze dagelijkse woon-, werk- en leefomgeving zijn ingericht drukken immers een belangrijke stempel op hoe we met zorg omgaan. 

Samen met vertegenwoordigers van verschillende beleidsdomeinen, kennisinstellingen, zorgorganisaties en architecten onderzoeken we gedurende vijf namiddagen de beleidsmatige en professionele benaderingen die onzichtbare zorg kunnen bevorderen of verhinderen. 

Op het einde van de Atelierreeks wordt een agenda ontwikkeld met sociaal-ruimtelijke opgaven en werkpistes waarmee de overheid, het werkveld, zorgbehoevende burgers en hun netwerk, het middenveld, de markt en onderzoekers verder aan de slag kunnen. 

 

Atelier 1 – Vermaatschappelijking van de zorg

Hoe vinden we een balans tussen informele en formele zorg?

Atelier 2 – Follow the Money

Hoe kan (persoonsvolgende) financiering onzichtbare zorg mogelijk maken en hoe vertaalt zich dit in architectuur en wonen? 

Atelier 3 – Tussen thuis en instelling

Hoe kan een divers woonaanbod inspelen op het hiaat tussen thuis wonen en verhuizen naar een residentiële zorgvoorziening?

Atelier 4 – Zorg voor de buurt

Hoe kan de zorg inclusief, toegankelijk en dichtbij blijven, zowel in stads- en dorpskernen als op het platteland? 

Atelier 5 – Voorbij de afzondering van de uitzondering

 

Hoe kan zorg uitgaan van gedeelde interesses en behoeftes van mensen in plaats van doelgroepspecifieke symptomen? Hoe kunnen ook grootschalige zorgvoorzieningen op het platteland mee in dit verhaal? 

Zowel vanuit professionele als beleidsmatige hoek is er steeds meer interesse voor en geloof in het productieve samenspel tussen zorg en ruimte. De Atelierreeks wil hiervoor een kristallisatiepunt zijn en de kennis en ervaring bundelen die nu op verschillende plaatsen wordt opgebouwd in onder meer (piloot)zorgprojecten, academisch onderzoek en via het beleid. Met de Atelierreeks willen we zo meer inzicht ontwikkelen in de concrete (deel)opgaven, de diverse rollen en verantwoordelijkheden, en ontstaat er een gedeelde zoektocht naar mogelijke hefbomen voor een zorgzame leefomgeving.

Architecture Workroom was eerder al betrokken bij diverse projecten en initiatieven op het snijvlak tussen zorg en ruimte: o.m. IABR Atelier Utrecht Gezonde Stad, Designing the Future, Masterclass Zorgzame Buurten, de eerstelijnsmeeting ‘De Gezonde Stad’.

Type: Atelier, Debat

Jaar: 2019 - 2020

Initiators: Universiteit Gent – vakgroep Sociaal Werk en Sociale Pedagogiek, Team Vlaams Bouwmeester, VIPA (Vlaams Infrastructuurfonds voor Persoonsgebonden Aangelegenheden), Architecture Workroom Brussels 

Collaborators / Partners: LUCAS/onderzoeksgroep Sociaal Beleid en Sociaal Werk, Ugent/vakgroep Architectuur en Stedenbouw, Agentschap Wonen, Departement Omgeving, Agentschap Zorg en Gezondheid, Agentschap voor Personen met een Handicap, Agentschap Opgroeien en VRP (Vereniging voor Ruimte en Planning)

 

EN FR NL
WORKROOM

Architecture Workroom Brussels richt zich sinds 2010 op de toekomst van onze leefwereld. De organisatie begon als een vrijplaats die het verband tussen ruimte en sociaal-maatschappelijke transities agendeerde, met het oog op een toekomstgerichte ontwerppraktijk, opdrachtgeverschap en bouwcultuur.

Dat de verbouwing van onze straten, wijken en landschappen een voorwaarde en hefboom is om maatschappelijke doelen in synergie te bereiken, is intussen duidelijk. Toch stellen we vast dat de nodige transformaties moeilijk voorstelbaar en uitvoerbaar blijven. Ze raken aan zoveel domeinen en actoren dat de verantwoordelijkheid bij iedereen ligt, en daardoor uiteindelijk bij niemand.

Daarom kiezen we ervoor om de ruimte te maken die hen verbindt. En met die aangescherpte missie komt een nieuwe naam: WORKROOM, Huis voor transformatie. WORKROOM is het gedeelde huis waar de toekomst van onze leefwereld wordt verbeeld en georganiseerd.

Momenteel nemen we het voortouw op drie missiegerichte transformaties:

  • MAATSCHAPPELIJKE BROEDPLEKKEN - Tegen 2030 bundelen actoren uit jeugd, sport, cultuur, onderwijs en zorg hun krachten om plekken van veelzijdig maatschappelijk belang te realiseren die structureel eenzaamheid, versnippering en druk op publieke infrastructuur aanpakken.
  • FOSSIELVRIJE WIJKEN - Tegen 2030 zijn minstens tien wijken aan de slag met de omschakeling naar fossielvrije energie op een inclusieve en betaalbare manier, met het oog op een volledige uitstap uit fossiele energie tegen 2040.
  • SPONSLANDSCHAPPEN - Tegen 2030 realiseren we water-, landbouw- en natuurdoelstellingen binnen een samenhangende aanpak op schaal van het afstroomgebied, waarin sterke gebiedscoalities collectief het sponsvermogen van het landschap versterken.

Om deze transformaties waar te maken, werkt WORKROOM schouder aan schouder met pionierende ontwerpers, lokale besturen, organisaties en ondernemingen, overheden, kennisinstellingen en impactinvesteerders.

Via co-creatief ontwerp verbeelden we gedeelde toekomstpaden in tentoonstellingen, publicaties, innovatietrajecten en publieksprogramma's. In deze werkruimtes verbinden we de actoren die deze transformaties kunnen realiseren. Van daaruit ontwerpen we het gedeelde eigenaarschap en de organisatie-, financierings- en beleidsmodellen die leiden tot daadwerkelijke verandering.

De naam is eenvoudiger. De inzet groter. WORKROOM is het gedeelde huis waar we de sociaal-ruimtelijke transformaties oppakken die niemand alleen kan realiseren. In een tijd van polarisatie, verkokering en instabiliteit is dat misschien wel het meest radicale dat we kunnen doen.