Tegen 2050 wil Gent klimaatneutraal zijn. Daarvoor zullen alle gebouwen niet met gas, maar met fossielvrije warmte verwarmd moeten worden. Dat is niet alleen een technische uitdaging, maar stelt de stad ook voor belangrijke maatschappelijke keuzes: wie neemt het initiatief? Wie draagt de risico's van de nodige investeringen? Hoe blijft warmte voor iedereen betaalbaar? En welke rol spelen bewoners, bedrijven, netbeheerders en overheden?  

Van 9 oktober tot 13 november 2026 nemen Workroom en de Stad Gent met Wie verwarmt de stad? de oude bibliotheek naast het Stadskantoor in. Het is geen klassieke tentoonstelling, maar een tijdelijke ontwikkel- en dialoogruimte voor iedereen die betrokken is bij de warmtetransitie. Aan de hand van zeven vragen verkent de setting hoe een fossielvrij Gent werkelijkheid kan worden: van de keuzes die bewoners vandaag maken tot de planning, financiering en organisatie van collectieve warmtesystemen op wijk- en stadsniveau.   

De ruimte brengt referentieprojecten, kaarten, schema's en praktijkvoorbeelden samen en vormt gedurende vijf weken het decor voor gesprekken, workshops, lezingen en werksessies. Verschillende leerlessen uit het Living Lab Muide Meulestede komen aan bod, aangevuld met voorbeelden uit andere Vlaamse steden betrokken in het 100 Wijken Platform. Wie verwarmt de stad? is een uitnodiging om samen de volgende stap uit te tekenen: hoe maken we de overgang van losse pilootprojecten naar een breed gedragen en betaalbare warmtetransitie voor alle Gentenaars?  

More News
EN FR NL
WORKROOM

Architecture Workroom Brussels richt zich sinds 2010 op de toekomst van onze leefwereld. De organisatie begon als een vrijplaats die het verband tussen ruimte en sociaal-maatschappelijke transities agendeerde, met het oog op een toekomstgerichte ontwerppraktijk, opdrachtgeverschap en bouwcultuur.

Dat de verbouwing van onze straten, wijken en landschappen een voorwaarde en hefboom is om maatschappelijke doelen in synergie te bereiken, is intussen duidelijk. Toch stellen we vast dat de nodige transformaties moeilijk voorstelbaar en uitvoerbaar blijven. Ze raken aan zoveel domeinen en actoren dat de verantwoordelijkheid bij iedereen ligt, en daardoor uiteindelijk bij niemand.

Daarom kiezen we ervoor om de ruimte te maken die hen verbindt. En met die aangescherpte missie komt een nieuwe naam: WORKROOM, Huis voor transformatie. WORKROOM is het gedeelde huis waar de toekomst van onze leefwereld wordt verbeeld en georganiseerd.

Momenteel nemen we het voortouw op drie missiegerichte transformaties:

  • MAATSCHAPPELIJKE BROEDPLEKKEN - Tegen 2030 bundelen actoren uit jeugd, sport, cultuur, onderwijs en zorg hun krachten om plekken van veelzijdig maatschappelijk belang te realiseren die structureel eenzaamheid, versnippering en druk op publieke infrastructuur aanpakken.
  • FOSSIELVRIJE WIJKEN - Tegen 2030 zijn minstens tien wijken aan de slag met de omschakeling naar fossielvrije energie op een inclusieve en betaalbare manier, met het oog op een volledige uitstap uit fossiele energie tegen 2040.
  • SPONSLANDSCHAPPEN - Tegen 2030 realiseren we water-, landbouw- en natuurdoelstellingen binnen een samenhangende aanpak op schaal van het afstroomgebied, waarin sterke gebiedscoalities collectief het sponsvermogen van het landschap versterken.

Om deze transformaties waar te maken, werkt WORKROOM schouder aan schouder met pionierende ontwerpers, lokale besturen, organisaties en ondernemingen, overheden, kennisinstellingen en impactinvesteerders.

Via co-creatief ontwerp verbeelden we gedeelde toekomstpaden in tentoonstellingen, publicaties, innovatietrajecten en publieksprogramma's. In deze werkruimtes verbinden we de actoren die deze transformaties kunnen realiseren. Van daaruit ontwerpen we het gedeelde eigenaarschap en de organisatie-, financierings- en beleidsmodellen die leiden tot daadwerkelijke verandering.

De naam is eenvoudiger. De inzet groter. WORKROOM is het gedeelde huis waar we de sociaal-ruimtelijke transformaties oppakken die niemand alleen kan realiseren. In een tijd van polarisatie, verkokering en instabiliteit is dat misschien wel het meest radicale dat we kunnen doen.