Om vernieuwende ideeën te genereren voor de stedelijke ontwikkeling van Brussel, organiseerde Architecture Workroom Brussels een Master Class voor een veertigtal internationale studenten. Thema was de ingrijpende bevolkingsgroei van Brussel. Tegen 2020 zou de Brusselse bevolking 120 % van het cijfer in 2010 vertegenwoordigen. Hoe kan die bevolkingstoename omgebogen worden van een probleem naar een kans? Christ & Gantenbein Architects en Office KGDVS begeleidden in 2011 deze Master Class.

Architectuurstudenten en –scholen kunnen een belangrijke rol spelen in het proces van stedelijke transformaties: door toegepast ontwerpend onderzoek te doen kunnen ze een bron van vernieuwing vormen voor het denken over de ruimtelijke sturing. Daarom heeft Architecture Workroom in 2011 een internationale Master Class georganiseerd, in het verlengde van de tentoonstelling Bouwen voor Brussel, met als thema de bevolkingsgroei van Brussel. Een veertigtal studenten van over heel Europa bedacht hoe de verdichting van Brussel vormgegeven kan worden op vijf sites. Ze maakten gebruik van de typology transfer– een methode van Christ & Gantenbein Architects en de architectuurschool ETH Zürich – die vertrekt vanuit de kritische analyse van bestaande kwalitatieve woongebouwen. Een publicatie die de resultaten van de Master Class openbaar maakt, voedt het stadsdebat met innoverende ruimtelijke concepten.

Types: masterclass

Themes: Productief Stad, Wonen, Mobiliteit

Jaar: 2011

Partners: Christ & Gantenbein Architects en Office KGDVS

 

EN FR NL
WORKROOM

Architecture Workroom Brussels richt zich sinds 2010 op de toekomst van onze leefwereld. De organisatie begon als een vrijplaats die het verband tussen ruimte en sociaal-maatschappelijke transities agendeerde, met het oog op een toekomstgerichte ontwerppraktijk, opdrachtgeverschap en bouwcultuur.

Dat de verbouwing van onze straten, wijken en landschappen een voorwaarde en hefboom is om maatschappelijke doelen in synergie te bereiken, is intussen duidelijk. Toch stellen we vast dat de nodige transformaties moeilijk voorstelbaar en uitvoerbaar blijven. Ze raken aan zoveel domeinen en actoren dat de verantwoordelijkheid bij iedereen ligt, en daardoor uiteindelijk bij niemand.

Daarom kiezen we ervoor om de ruimte te maken die hen verbindt. En met die aangescherpte missie komt een nieuwe naam: WORKROOM, Huis voor transformatie. WORKROOM is het gedeelde huis waar de toekomst van onze leefwereld wordt verbeeld en georganiseerd.

Momenteel nemen we het voortouw op drie missiegerichte transformaties:

  • MAATSCHAPPELIJKE BROEDPLEKKEN - Tegen 2030 bundelen actoren uit jeugd, sport, cultuur, onderwijs en zorg hun krachten om plekken van veelzijdig maatschappelijk belang te realiseren die structureel eenzaamheid, versnippering en druk op publieke infrastructuur aanpakken.
  • FOSSIELVRIJE WIJKEN - Tegen 2030 zijn minstens tien wijken aan de slag met de omschakeling naar fossielvrije energie op een inclusieve en betaalbare manier, met het oog op een volledige uitstap uit fossiele energie tegen 2040.
  • SPONSLANDSCHAPPEN - Tegen 2030 realiseren we water-, landbouw- en natuurdoelstellingen binnen een samenhangende aanpak op schaal van het afstroomgebied, waarin sterke gebiedscoalities collectief het sponsvermogen van het landschap versterken.

Om deze transformaties waar te maken, werkt WORKROOM schouder aan schouder met pionierende ontwerpers, lokale besturen, organisaties en ondernemingen, overheden, kennisinstellingen en impactinvesteerders.

Via co-creatief ontwerp verbeelden we gedeelde toekomstpaden in tentoonstellingen, publicaties, innovatietrajecten en publieksprogramma's. In deze werkruimtes verbinden we de actoren die deze transformaties kunnen realiseren. Van daaruit ontwerpen we het gedeelde eigenaarschap en de organisatie-, financierings- en beleidsmodellen die leiden tot daadwerkelijke verandering.

De naam is eenvoudiger. De inzet groter. WORKROOM is het gedeelde huis waar we de sociaal-ruimtelijke transformaties oppakken die niemand alleen kan realiseren. In een tijd van polarisatie, verkokering en instabiliteit is dat misschien wel het meest radicale dat we kunnen doen.