Foto: Bob Van Mol

Is een collectieve aanpak van de energietransitie van de gebouwde omgeving nodig, naast de traditionele huis-aan-huis aanpak? Dat bevestigen vele lokale overheden, maatschappelijke organisaties en private partners in heel Vlaanderen, Brussel en Nederland! De conferentie van vorige week tijdens het FTI-festival in Hasselt vormde de aanzet voor een gesprek over vijf prototypische doorbraakprojecten die de transformatie van wijkenergie op gang kunnen brengen: van de renovatie van een appartementsgebouw en hoe alle bewoners erbij te betrekken, over collectieve oplossingen in de gefragmenteerde ruimte van volkstuincomplexen, tot gedeelde warmteprojecten in typische stadsblokken. 
 
De publicatie die we maakten als gespreksopener is hier te vinden. Gastsprekers voedden de discussie met inspirerende voorbeelden. Het slotdebat onderstreepte de nood aan multidisciplinaire 'proeftuin'-omgevingen om in realtime te testen hoe technische, sociale, financiële, wettelijke en beleidshefbomen met elkaar kunnen worden verbonden. Het Vlaamse, Brusselse en Europese innovatiebeleid zou ruimte moeten creëren voor extra capaciteit, specifieke budgetten en kennisplatformen voor lokale experimenten en collectieve projecten om de maatschappelijke innovaties vorm te helpen geven die nodig zijn voor onze buurten van de toekomst. 
  
Steden maken plaatsen: De energietransitie in bestaande stadswijken en dorpskernen versnellen' vind plaats op 18 maart 2024 en wordt geprogrammeerd door Architecture Workroom Brussels en VITO NEXUS als partners van De Grote Verbouwing 2020-2030.

 

More News
EN FR NL
WORKROOM

Architecture Workroom Brussels richt zich sinds 2010 op de toekomst van onze leefwereld. De organisatie begon als een vrijplaats die het verband tussen ruimte en sociaal-maatschappelijke transities agendeerde, met het oog op een toekomstgerichte ontwerppraktijk, opdrachtgeverschap en bouwcultuur.

Dat de verbouwing van onze straten, wijken en landschappen een voorwaarde en hefboom is om maatschappelijke doelen in synergie te bereiken, is intussen duidelijk. Toch stellen we vast dat de nodige transformaties moeilijk voorstelbaar en uitvoerbaar blijven. Ze raken aan zoveel domeinen en actoren dat de verantwoordelijkheid bij iedereen ligt, en daardoor uiteindelijk bij niemand.

Daarom kiezen we ervoor om de ruimte te maken die hen verbindt. En met die aangescherpte missie komt een nieuwe naam: WORKROOM, Huis voor transformatie. WORKROOM is het gedeelde huis waar de toekomst van onze leefwereld wordt verbeeld en georganiseerd.

Momenteel nemen we het voortouw op drie missiegerichte transformaties:

  • MAATSCHAPPELIJKE BROEDPLEKKEN - Tegen 2030 bundelen actoren uit jeugd, sport, cultuur, onderwijs en zorg hun krachten om plekken van veelzijdig maatschappelijk belang te realiseren die structureel eenzaamheid, versnippering en druk op publieke infrastructuur aanpakken.
  • FOSSIELVRIJE WIJKEN - Tegen 2030 zijn minstens tien wijken aan de slag met de omschakeling naar fossielvrije energie op een inclusieve en betaalbare manier, met het oog op een volledige uitstap uit fossiele energie tegen 2040.
  • SPONSLANDSCHAPPEN - Tegen 2030 realiseren we water-, landbouw- en natuurdoelstellingen binnen een samenhangende aanpak op schaal van het afstroomgebied, waarin sterke gebiedscoalities collectief het sponsvermogen van het landschap versterken.

Om deze transformaties waar te maken, werkt WORKROOM schouder aan schouder met pionierende ontwerpers, lokale besturen, organisaties en ondernemingen, overheden, kennisinstellingen en impactinvesteerders.

Via co-creatief ontwerp verbeelden we gedeelde toekomstpaden in tentoonstellingen, publicaties, innovatietrajecten en publieksprogramma's. In deze werkruimtes verbinden we de actoren die deze transformaties kunnen realiseren. Van daaruit ontwerpen we het gedeelde eigenaarschap en de organisatie-, financierings- en beleidsmodellen die leiden tot daadwerkelijke verandering.

De naam is eenvoudiger. De inzet groter. WORKROOM is het gedeelde huis waar we de sociaal-ruimtelijke transformaties oppakken die niemand alleen kan realiseren. In een tijd van polarisatie, verkokering en instabiliteit is dat misschien wel het meest radicale dat we kunnen doen.