Brussels2030 - oproep stadsmakers

Brussel wil Culturele Hoofdstad van Europa zijn in 2030. Om dit te realiseren, zet de organisatie Brussels2030 in op democratie, verbeelding en ruimte. Voor dat laatste wil Brussels2030, in samenwerking met Architecture Workroom en LoUIsE, bouwen aan een netwerk van 'toekomstplekken' die de geografische basis zullen leggen voor Brussel als Culturele Hoofdstad in 2030. Hiervoor zijn we op zoek naar ‘stadsmakers’ - organisaties die samen stad willen maken – die hun schouders willen zetten onder het (ver)bouwen van een netwerk van toekomstplekken.

Via toekomstplekken* willen we maatschappelijke transities op vlak van klimaat, ecologie, sociale rechtvaardigheid, duurzaamheid en democratie doen landen op een inclusieve manier op concrete plekken. Toekomstplekken zijn gebouwen, wijken, straten, pleinen waar stadsmakers (in wording) hun wortels hebben. Deze zullen het werkterrein, speelveld en podium vormen voor het cultureel en artistiek Brussel, in 2030 en daarna.

Een netwerk van toekomstplekken zal de stedelijke geografie van het stadsproject voor Brussel als Culturele Hoofdstad in 2030 bepalen. Brussels2030, Architecture Workroom Brussels en LoUIsE stimuleren een stadsproject dat iedereen aanbelangt en uiteenlopende stadsdelen verbindt, van het centrum tot de periferie, van oost tot west.

Brussels2030, Architecture Workroom Brussels en LoUIsE lanceren daarom een open oproep voor stadsmakers (in wording) die hun schouders willen zetten onder het (ver)bouwen van toekomstplekken en zo de maatschappelijke agenda’s en stedelijke geografie van het stadsproject van Brussels2030 mee willen bepalen. Samen met de stadsmakers willen we toewerken naar een sterk raamwerk voor de Brusselse kandidatuur als culturele hoofdstad van Europa.

We willen de aanwezige krachten van stadsmakers (in wording) bundelen in de vorm van lokale samenwerkingen rond deze concrete (toekomst)plekken. Zo’n lokale coalitie van meerdere stadsmakers gebruikt de toekomstplek als vruchtbare grond om te experimenteren met het verbeteren van de dagelijkse leefomgeving. Lokale coalities zetten zich in om er maatschappelijke transities te realiseren in de praktijk, op vlak van zorg en solidariteit, betaalbaar wonen, mobiliteit, onderwijs, de herverdeling van toegang tot (publieke) ruimte, circulaire en productieve economie, klimaatadaptatie, duurzame energie, waterhuishouding, lokale voedselproductie, bodemzorg en biodiversiteit.

Concreet willen we in een eerste fase de ontwikkeling van 6 tot 12 toekomstplekken onderzoeken samen met de respectievelijke stadsmakers (in wording). Via participatief actieonderzoek willen we grip krijgen op de kansen en uitdagingen die zij zien bij de collectieve verbouwing van onze leefomgeving tot toekomstplek. In 2023 werken we aan een subjectieve cartografie voor elke toekomstplek. Samen met de stadsmakers (in wording) maken we een verbeelding van wat de toekomstplekken kunnen zijn in 2030. Vanaf september begeleiden we de lokale coalities ook bij de uitwerking van de vervolgstappen richting 2030 (vb. organisatievorm en financiering). Dit terreinwerk per toekomstplek draagt bij aan een breder (stads)verhaal voor Brussels2030.

Geprikkeld? De volledige oproep en inschrijfformulier zijn hier te vinden.

Voor nieuwsgierige organisaties en stadsmakers zijn er twee infomomenten op 21 februari 2023.

*Het begrip Toekomstplekken kwam tot stand in het kader van de platformwerking van De Grote Verbouwing. Lees meer over toekomstplekken op het online platform van De Grote Verbouwing.

More News
EN FR NL
WORKROOM

Architecture Workroom Brussels richt zich sinds 2010 op de toekomst van onze leefwereld. De organisatie begon als een vrijplaats die het verband tussen ruimte en sociaal-maatschappelijke transities agendeerde, met het oog op een toekomstgerichte ontwerppraktijk, opdrachtgeverschap en bouwcultuur.

Dat de verbouwing van onze straten, wijken en landschappen een voorwaarde en hefboom is om maatschappelijke doelen in synergie te bereiken, is intussen duidelijk. Toch stellen we vast dat de nodige transformaties moeilijk voorstelbaar en uitvoerbaar blijven. Ze raken aan zoveel domeinen en actoren dat de verantwoordelijkheid bij iedereen ligt, en daardoor uiteindelijk bij niemand.

Daarom kiezen we ervoor om de ruimte te maken die hen verbindt. En met die aangescherpte missie komt een nieuwe naam: WORKROOM, Huis voor transformatie. WORKROOM is het gedeelde huis waar de toekomst van onze leefwereld wordt verbeeld en georganiseerd.

Momenteel nemen we het voortouw op drie missiegerichte transformaties:

  • MAATSCHAPPELIJKE BROEDPLEKKEN - Tegen 2030 bundelen actoren uit jeugd, sport, cultuur, onderwijs en zorg hun krachten om plekken van veelzijdig maatschappelijk belang te realiseren die structureel eenzaamheid, versnippering en druk op publieke infrastructuur aanpakken.
  • FOSSIELVRIJE WIJKEN - Tegen 2030 zijn minstens tien wijken aan de slag met de omschakeling naar fossielvrije energie op een inclusieve en betaalbare manier, met het oog op een volledige uitstap uit fossiele energie tegen 2040.
  • SPONSLANDSCHAPPEN - Tegen 2030 realiseren we water-, landbouw- en natuurdoelstellingen binnen een samenhangende aanpak op schaal van het afstroomgebied, waarin sterke gebiedscoalities collectief het sponsvermogen van het landschap versterken.

Om deze transformaties waar te maken, werkt WORKROOM schouder aan schouder met pionierende ontwerpers, lokale besturen, organisaties en ondernemingen, overheden, kennisinstellingen en impactinvesteerders.

Via co-creatief ontwerp verbeelden we gedeelde toekomstpaden in tentoonstellingen, publicaties, innovatietrajecten en publieksprogramma's. In deze werkruimtes verbinden we de actoren die deze transformaties kunnen realiseren. Van daaruit ontwerpen we het gedeelde eigenaarschap en de organisatie-, financierings- en beleidsmodellen die leiden tot daadwerkelijke verandering.

De naam is eenvoudiger. De inzet groter. WORKROOM is het gedeelde huis waar we de sociaal-ruimtelijke transformaties oppakken die niemand alleen kan realiseren. In een tijd van polarisatie, verkokering en instabiliteit is dat misschien wel het meest radicale dat we kunnen doen.