About
Penningmeester van het bestuursorgaan

Bernard Sintobin

Bernard Sintobin combineert een achtergrond als burgerlijk ingenieur en in het bedrijfsmanagement met uitgebreide ervaring op het gebied van industrieel management, bestuur van non-profitorganisaties en activisme. Gedurende zijn hele loopbaan heeft hij zijn expertise op het gebied van management, financiën en organisatieontwikkeling toegepast in zowel de particuliere als de non-profitsector. Hij bekleedde leidinggevende functies, waaronder commercieel directeur, algemeen directeur en managing director, bij familiebedrijven en middelgrote ondernemingen in de textiel-, brouwerij- en verpakkingsindustrie. Tegelijkertijd was hij actief betrokken bij Amnesty International, waar hij zeven jaar lang directeur van Amnesty Vlaanderen was en van 2009 tot 2015 lid van het internationale bestuur van Amnesty International. In zijn functie als internationaal penningmeester was hij voorzitter van zowel de Commissie Financiën & Audit als de Remuneratiecommissie. Van 2016 tot 2020 was hij Chief Operating Officer van Wereldmediahuis, de non-profituitgever van MO* Magazine. Daarnaast bekleedde hij diverse bestuursfuncties binnen de non-profitsector. Binnen het Bestuur van Workroom vervult hij sinds 2016 de functie van penningmeester. Met een perspectief dat verder reikt dan de domeinen van architectuur, cultuur en ruimtelijke ontwikkeling, was en is hij overtuigd van de projecten en ambities van Workroom en gefascineerd door wat er tijdens zijn ambtstermijn is bereikt.

EN FR NL
WORKROOM

Architecture Workroom Brussels richt zich sinds 2010 op de toekomst van onze leefwereld. De organisatie begon als een vrijplaats die het verband tussen ruimte en sociaal-maatschappelijke transities agendeerde, met het oog op een toekomstgerichte ontwerppraktijk, opdrachtgeverschap en bouwcultuur.

Dat de verbouwing van onze straten, wijken en landschappen een voorwaarde en hefboom is om maatschappelijke doelen in synergie te bereiken, is intussen duidelijk. Toch stellen we vast dat de nodige transformaties moeilijk voorstelbaar en uitvoerbaar blijven. Ze raken aan zoveel domeinen en actoren dat de verantwoordelijkheid bij iedereen ligt, en daardoor uiteindelijk bij niemand.

Daarom kiezen we ervoor om de ruimte te maken die hen verbindt. En met die aangescherpte missie komt een nieuwe naam: WORKROOM, Huis voor transformatie. WORKROOM is het gedeelde huis waar de toekomst van onze leefwereld wordt verbeeld en georganiseerd.

Momenteel nemen we het voortouw op drie missiegerichte transformaties:

  • MAATSCHAPPELIJKE BROEDPLEKKEN - Tegen 2030 bundelen actoren uit jeugd, sport, cultuur, onderwijs en zorg hun krachten om plekken van veelzijdig maatschappelijk belang te realiseren die structureel eenzaamheid, versnippering en druk op publieke infrastructuur aanpakken.
  • FOSSIELVRIJE WIJKEN - Tegen 2030 zijn minstens tien wijken aan de slag met de omschakeling naar fossielvrije energie op een inclusieve en betaalbare manier, met het oog op een volledige uitstap uit fossiele energie tegen 2040.
  • SPONSLANDSCHAPPEN - Tegen 2030 realiseren we water-, landbouw- en natuurdoelstellingen binnen een samenhangende aanpak op schaal van het afstroomgebied, waarin sterke gebiedscoalities collectief het sponsvermogen van het landschap versterken.

Om deze transformaties waar te maken, werkt WORKROOM schouder aan schouder met pionierende ontwerpers, lokale besturen, organisaties en ondernemingen, overheden, kennisinstellingen en impactinvesteerders.

Via co-creatief ontwerp verbeelden we gedeelde toekomstpaden in tentoonstellingen, publicaties, innovatietrajecten en publieksprogramma's. In deze werkruimtes verbinden we de actoren die deze transformaties kunnen realiseren. Van daaruit ontwerpen we het gedeelde eigenaarschap en de organisatie-, financierings- en beleidsmodellen die leiden tot daadwerkelijke verandering.

De naam is eenvoudiger. De inzet groter. WORKROOM is het gedeelde huis waar we de sociaal-ruimtelijke transformaties oppakken die niemand alleen kan realiseren. In een tijd van polarisatie, verkokering en instabiliteit is dat misschien wel het meest radicale dat we kunnen doen.